Psychoterapia psychodynamiczna stanowi jedną z podstawowych szkół psychoterapii o udowodnionej skuteczności w leczeniu wielu zaburzeń psychicznych, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci i młodzieży. Paradoksalnie jednak psychoterapia psychodynamiczna nie jest łatwa w opisaniu i zdefiniowaniu. W klasycznym ujęciu źródłem zmiany w procesie psychoterapii psychodynamicznej wgląd pacjenta w nieświadome uzyskiwany przez pacjenta w nieświadome mechanizmy powstawania objawów. Jest on wynikiem przyjęcia interpretacji. Ma nieść nową wiedzę pozwalającą na niepowtarzanie starych błędów.
Wyzwania stawiane przez zmieniającą się psychopatologię, nowe koncepcje i rozstrzygnięcia teoretyczne powodują jednak, że wgląd okazuje się nie jedynym narzędziem zmiany w procesie psychoterapii psychodynamicznej. Aktywna stabilizacja struktury psychicznej pacjenta, kontenerowanie, dostarczanie doświadczeń reparacyjnych, interwencje wpływające na regulację emocji, wspieranie mentalizacji czy wreszcie dążenie do uspołecznienia i socjalizacji pacjenta stanowią ważne wymiary współczesnej praktyki psychoterapii psychodynamicznej. Nie bez znaczenia jest też wpływ kontekstu socjokulturowego na sposób uprawiania psychoterapii psychodynamicznej. Zagadnienia te zostaną omówione w trakcie zajęć.
